Overslaan naar content

'VEILIGHEID IS VEEL MEER DAN ALLEEN DE DE DEUR DICHTHOUDEN'

.......Gerco & Lars (Beveiliging) ‘Mensen denken nog wel eens dat beveiligen in Teylingereind hetzelfde is als in een gevangenis. Maar dat is niet zo.’  Aan het woord is Gerco, het hoofd Veiligheid van Forensisch Centrum Teylingereind, ‘Wij zijn een JJI, een justitiële jeugdinrichting, en dat betekent dat beveiligers hier ook een pedagogische taak hebben. Daar trainen we onze mensen ook echt op.’  Ploegleider Lars knikt instemmend. ‘Wij lopen hier bijvoorbeeld ‘sociale rondes’. Dat betekent dat je als beveiligers rondloopt op de leefgroepen. Gewoon voor een praatje en even gedag zeggen. Zo leren wij de jongeren een beetje kennen en zij ons.

Dat komt weer goed van pas als er wel ergens een escalatie is. Je ziet dat onze mensen dan vaak snel een ingang bij de jongere hebben om met hem in gesprek te gaan.’ ‘Het helpt natuurlijk ook dat we elkaar wel een beetje kennen, maar toch ook relatieve buitenstaanders zijn,’ vult Gerco aan. ‘Als een jongere heel boos is op zijn begeleider, is gewoon een nieuw gezicht in de situatie zijn soms al heel helpend. Het gebeurt vaak genoeg dat we het dan met alleen een kort gesprekje al op kunnen lossen.’   Is een gesprekje niet voldoende en moet er echt ingegrepen worden, dan kan dat ook. Gerco: ‘Onze beveiligers volgen allemaal de training Samen Veilig Werken en Samen Veilig Werken Plus. Tijdens die laatste training leren ze ook omgaan met materialen als handboeien en dergelijke.’ Voor echt heel grote escalaties is er een Intern Bijstands Team. ‘Zij volgen buiten Teylingereind een meerdaagse speciale training en mogen, als enigen, ook geweldsmiddelen inzetten. Zij hebben namelijk een wapenstok en pepperspray.’ Tot nu toe hebben ze die nog niet in hoeven zetten. Lars: ‘Tot nu toe heeft ons IBT pas twee keer in hoeven grijpen en beide keren koos de jongere er meteen voor om mee te werken. Dat is heel fijn, want we hebben die geweldsmiddelen wel, maar we willen ze natuurlijk het liefst niet gebruiken.’  

Gerco knikt. ‘Goede beveiliging helpt escalaties voorkomen, en niet alleen oplossen. Pro-actief beveiligen heet dat. Dat betekent dat we altijd ‘aan’ staan, altijd opletten, scherp zijn. Is er iets anders dan anders? Gaat bij het bezoek een jongere bijvoorbeeld ineens heel veel vragen aan je stellen dan kan het goed zijn dat hij dat doet om je af te leiden van wat een andere jongere aan het doen is.’ Lars vult aan: ‘Tijdens bezoekuur controleren we natuurlijk al het bezoek door ze door de detectiepoortjes te laten gaan. Zo kunnen er geen wapens of bijvoorbeeld telefoons mee naar binnen komen. Verder zijn er regelmatig drugshonden aanwezig. Toch glipt er wel eens iets doorheen. Dan zie je in de bezoekzaal iemand om zich heen kijken, zoeken naar camera’s bijvoorbeeld. Zenuwachtig gedrag. Dan weet je: daar kan iets gaan gebeuren.’  In plaats van met veel bombarie ingrijpen, hebben de medewerkers van de beveiliging geleerd om even contact te maken. ‘Gewoon naar de tafel lopen en een praatje aanknopen. Dan weten ze: ik word gezien. Dat werkt echt, want meer dan eens hoor je dan een bezoeker ‘het lukt niet, man’ mompelen tegen de jongere. 

Gerco: ‘Binnen team beveiliging zijn we altijd bezig met verbetering. Hoe kunnen we nog beter worden in wat we doen? Wat zijn er voor nieuwe inzichten, trainingen en opleidingen? Ik moedig medewerkers ook altijd aan om door te groeien als ze daar klaar voor zijn en zin in hebben. Regelmatig gaan de teamleiders in gesprek met hun teamleden. Wat kun je? Wat vind je leuk? Waar zou je je op willen ontwikkelen? We bieden ze dan de kans om een opleiding te doen. Overstappen naar het werk op de leefgroepen kan ook. Die stap is soms alleen best groot. Daar is nu gelukkig iets op gevonden; de functie zorgbeveiliger. Dat zijn beveiligers die op de leefgroep werken met een nog sterkere pedagogische inslag. Vanuit die rol is het makkelijker doorgroeien naar groepsleider. Maar ook ploegleider of teamleider beveiliging behoort tot de mogelijkheden. 

Ben je hier binnen 18 geworden bijvoorbeeld, dan ben je buiten verantwoordelijk voor allerlei regelzaken, zoals je zorgverzekering. Dat kan best overweldigend zijn. Een jongere kan ons dan altijd bellen en dat doen ze ook. In het begin soms wel meerdere keren per dag.’ Bij kortverblijvende jongeren kunnen ITB’ers minder doen, maar zijn ze nog steeds van waarde. ‘Bij kortverblijf zijn niet wij verantwoordelijk, maar de reclassering. Dat neemt niet weg dat we erbij kunnen helpen. Bijvoorbeeld door contacten te leggen met school of werk of een advies te geven aan onze gedrags- wetenschappers en de reclassering.’  ‘Het komt ook voor dat we meegaan naar de rechtbank. We kunnen de rechter dan zelf vertellen wat we zien, besproken en gedaan hebben. Dat is altijd wel bijzonder.’ 

‘Het mooiste aan mijn werk vind ik zien dat een jongere echt stappen maakt. Zo is iemand hier binnen al aan een hbo-opleiding begonnen, tijdens zijn PIJ. Inmiddels is hij buiten en zit hij in het tweede jaar. Maar ook met kleinere overwinningen ben ik heel blij. Iemand die goede begeleiding vindt, een plek om te wonen of een stageplek. Allemaal heel waardevol.´